Welcome, visitor! [ Register | LoginRSS Feed  | 

နှစ်​ရာ​တန် ပလ္လင်​လု​ခန်း

| Life Style | 2013年11月14日

Written by အောင်​ခွန်း​ဆက်

ပုဆိုး​ကို ခပ်​တင်း⁠တင်း​ပြင်​စီး​လိုက် သည်။ ထီး​နှင့်​ထမင်း​ချိုင့်​ကို လက် တစ်ဖက်​တည်း​တွင် စု​ကိုင်​လိုက်​ပြီး အိတ်​ကို​တော့ စလွယ်​သိုင်း​ကာ ရှေ့​ပို့ သည်။ ထိုသို့​လုပ်​ပြီး သည့်​အခါ ညာ ဘက်​လက်ကတော့ သေသေချာချာ​ပြင် ဆင်​ထား​သော လက်​ဗလာ​အနေအထား ဖြင့် အသင့်​ဖြစ်​နေ​ပြီ​ဖြစ်​သည်။ ဤ​ကား ပထမ​အဆင့်​ပင်​တည်း။

ဒုတိယ​အဆင့်​အနေ​ဖြင့်​မူ အရှိန် ဖြင့်​တစ်​ဟုန်​ထိုး​ချိုး​ကွေ့​လိုက်​သော​ကား ရပ်​နိုင်​လောက်​မည့်​နေရာ​ကို ကျင့်​သား ရ​အသိ​ဖြင့် တိတိ​ကျ⁠ကျ​မှန်း​ကာ စောင့် ၍ အမြန်​ဆုံး တက်​နိုင်​ရေး​ဖြစ်​သည်။ ထို အချိန်​အတွက်​တော့ ဘော​လုံး​သမား များ​ကဲ့သို့ ဘော်​ဒီ​ကာ​၍​လူ​ခု​ခြင်း၊ တွန်း တိုက်​ခြင်း​များ​ကို အားရှိ​သ​လို သုံး​ရ​မည် ဖြစ်​ပြီး အသင့်​ပြင် ထား​ေ သာ ညာ​လက် သည် ကား​တံခါး​ပေါက်​မှ​တန်း တစ်​ခု​ခု ကို​ပိုင်⁠ပိုင်​ကိုင်​တက်​နိုင်​ရေး​အတွက် ဖြစ် သည်။

ဟာ​သမ​ဟုတ်သော်​လည်း ထို​အ ပြု​အမူ​များ​က နေ့စဉ်​မ​ထူးဆန်း​တော့ ပြီ​ဖြစ်​၍ အမှတ်​တ​မဲ့​ဖတ်​ရင်း ပြုံး​မိ​နိုင် သည်။ အဘယ့်​ကြောင့်​ဆိုသော် ဘတ်စ် ကား​စီး​ဖူး​သူ​တိုင်း လုပ်​မိ​သော အလုပ် ဖြစ်​၍​ပင်။ ဟုတ်​သည်။ သင်​ရော ကျွန် တော်​ပါ ထိုသို့ လုပ်​မိ​မြဲ​ဖြစ်​၍ ပြန်​တွေး မိ​ကာ ပြုံး​မိ​ခြင်း​ဖြစ်​နိုင်​ပါ​သည်။ ကျွန် တော်​ကတော့ ဘတ်စ်ကား​စီး​တိုင်း ကား ထဲ​မှ အဖြစ်အပျက်​မျိုး​စုံ​ကို ရုပ်​ရှင် သို့​မ ဟုတ် ပြ​ဇာတ်​တစ်​ခု​လို ဂရု​တ​စိုက်​ခံစား ကြည့်​မိ​တတ်​သည်။ အကြောင်းရင်း တိတိ​ကျ⁠ကျ​မ​ရှိသော်​လည်း လူ​တို့​၏ အ မှတ်​တ​မဲ့ ပြုမူ​သည့်​ဟန်​များ​က လူ​သား စိတ်​များ​ကို ဝိုး​တ​ဝါး ဖော်​ပြ​နေ​တတ် သည် မဟုတ်​ပါ​လား။ ကျွန်တော်​က အပေါ်​တွင် ပထမ အဆင့်၊ ဒုတိယ​အဆင့်​ဟု သတ် မှတ်​ရေး ခဲ့​ရာ​တတိယ​အဆင့်​လာ​ဦး​မည်​ဟု မျှော် လင့်​မ​ထား​စေ​လို​ပါ။ တကယ်​တော့ ဘတ်စ်ကား​စီး​ခြင်း​တွင် အဆင့်​အလိုက် လုပ်ဆောင်​ရ​မည့် သတ်​မှတ်ချက်​မ​ရှိ။ ဒါ​ပြီး ဒါ​ဖြစ်​မည်​ဟု​လည်း ပုံသေ​တွက် ထား​၍ မ​ရ​ပါ။ မြင်​စေ​လို​သည့် အဓိက အချက်​မှာ ဘတ်စ်ကား​အလုအယက်​တိုး စီး​ရ​ခြင်း​၏ အကြောင်းရင်း​နှင့် ထိုသို့​စီး ခြင်း​တွင် အိမ်​ပြန်​လို​စိတ်​သက်သက်​မက သော စိတ်​များ​ကို​ပင်​ဖြစ်​သည်။ ထို​အ ချက်​ကို​ပင် တတိယ​အဆင့်​ဟု သတ် မှတ်​ရ​မည် ထင်​ပါ​သည်။

ခန္တီ​စ​သည်းခံ​ရ​ခြင်း​သည်​လည်းကောင်း

ရန်ကုန်​တွင် ဘတ်စ်ကား​စီး​ရ​သည် က မလွယ်။ ခဏ​တာ​စီး​ရ​သူ​များ​တော့ မ​ပြော​တတ်။ အမြဲ​နေ့စဉ် အလုပ်​အသွား အပြန် စီး​ရ​သူ​များ​အဖို့​တော့ တ​ကယ့် စိတ်​နှင့် ကိုယ် ခံ​နိုင်​ရည် စမ်းသပ်​မှု​ကျင့် စဉ်​ဟု​ပင် ခပ်​ရွဲ့⁠ရွဲ့​ဆို​ရ​မည်။ ကြည့်ပါ။ အပေါ်​မှ ပ၊ ဒု​အဆင့်​တွင်​ပင် ခံ​နိုင်​ရည် က မလွယ်။ ကျား⁠ကျား​မမ မ​ငဲ့​နိုင်​ကြ။ သူ့​ထက် ငါ​ဦး​အောင် တိုး တိုက်​တက်​ရ သည်။ ဤ​နေရာ​တွင် မေးခွန်း​က ရှိ​လာ ပါ​သည်။ ဟုတ်ကဲ့ ဘာ့​ကြောင့်​လုယက် တက်​ရ​ပါ​သ​နည်း။

တကယ်​တော့​မ​ထူးဆန်း​ဟု ထင်​ရ သည့် နိစ္စ​ဓူ​ဝ​ဘတ်စ်ကား​ခရီး​တို​တစ်​ခု အတွင်း ဤ​လမ်း ဤ​ခရီး​နှင့် ဤ​လူ​များ၊ ဤ​ကား​များ သ​ဟ​ဇာ​တ​မ​ဖြစ်​သည်​က အမှန်။ သက်ေ သာင့်​သက်သာ​မ​ရှိ​သော ကား​အဟောင်း​များ၊ တမျှော်​တခေါ် ပိတ်​ဆို့​တတ်​သော​လမ်း​ကြောင့် ကုန်​ဆုံး သော​အချိန်၊ ထို​မျှ​မက စ​ပယ်​ယာ​၏ ဆက် ဆံ​ရေး​ကြောင့် လည်း စိတ်​ခွန်အား လျော့​ကြ​ရ၊ မ​ကြည်​မ​လင်​ဖြစ်​ကြ​ရ​သည်။

”ကိုယ်​တို့​က​ကား​ချောင်​တာ၊ ကား နည်း⁠နည်း​ကောင်း​တာ ရွေး​စီး​ချင် စီး​နိုင် မယ်။ ဒါပေမဲ့ စ​ပယ်​ယာ​နဲ့ ယာဉ်​မောင်း ကောင်း​တာ​ကို​တော့ ရွေး​ခွင့်​မ​ရှိ​ပါ​ဘူး” သာ​ကေ​တ​မှ ဘတ်စ်ကား​ပုံ​မှန်​စီး နေ​သည့် အမျိုးသား​တစ်​ဦး​၏ စကား​က နေ့စဉ် လောကဓံ​၏ ပဲ့တင်​သံ​တစ်​စွန်း တစ်​စ။ သို့သော် ကျွန်တော်​တို့​ရွေးချယ် ခွင့်​မ​ရ​သည့်​အရာ​တစ်​ခု​လည်း
ရှိ​ပါ​သေး သည်။ ထို​အရာ​က ‘ခရီးသည်’ ..။

တစ်​ကား​တည်း​စီး​သူစိမ်း​များ

တကယ်​တော့ ဤ​စာ​က မြို့တွင်း ခရီးသွား​နှင့် ကား​အရေအတွက် မ​လုံ လောက်​မှု​ကို ပြော​ခြင်း​မဟုတ်။ အား နည်း​ချက်​များ​သော လမ်း​စနစ်​နှင့် စည်း ကမ်း​မဲ့​ကား​များ၊ လူ များ၊ တာဝန်ရှိ​သူ​များ နှင့်​အဂတိ​တရား​များ​ကို​လည်း မ​ရေး​လို။ သို့သော် ထို​အခြေအနေ​များ​၏ သက် ရောက်​မှု​ကို​တော့ မြင်​ရ​သည်။ကား​တစ်​စီး​ထိုး​ဆိုက်​လာ​သည်​နှင့် အတင်း​ကာ​ရော​တက်​ရ​သည်မှာ အဓိက အား​ဖြင့် အလုပ်​ချိန်​မီ​စေ​ရန် ဖြစ်​သည်။ လမ်း​ပိတ်​ခြင်း​နှင့် ကား​ကျပ်​ခြင်း​ကို မိမိ ဖန်တီး​ခြင်း​မ​ဟုတ်သော်​လည်း အလုပ် နောက် ကျ ပါ​က လ​စာ​ဖြတ်​တောက်​ခြင်း ကို မိမိ​သာ​ခံ​ရ​မည်​က သေချာ​သည်။ ထို့ ကြောင့် လု​တက်​မှ​ဖြစ်​မည်။ သို့သော် လု​တက်​ခြင်း​တွင် အဓိက​ပြော​လို​သည် က ”နေရာ ရ​ရေး”ဖြစ် ပါ​၏။ဘတ်စ်ကား​များ​တွင် ”စည်းကမ်း ရှိ​ပါ”၊ ”မ​ကျေနပ်​ပါ​က ..”၊ ”ဆန္ဒ​ကို သိက္ခာ​နှင့်​ထိန်း​ပါ” စ​သည်​ဖြင့် လိုက်နာ စေ​လို​၍ စာ​ကပ်​ကာ သတိပေး​ထား သည် များ ရှိသော် လည်း ထိုသို့​စာမ​ကပ် ဘဲ ဘတ်စ်ကား​စီး​ကျင့်ဝတ်​အနေ​ဖြင့် လက်ခံ​လိုက်နာ​ထား​ကြ​သည့် အချက် လည်း​ရှိ​သည်။

”ကာ​စီး​တဲ့​အခါ ထိုင်​ခုံ​လိုချင်​တာ ပေါ့”ဟု ဘာသာ​ပြန်​အယ်​ဒီ​တာ အမျိုး သမီး​တစ်​ဦး​ကတော့ ပွင့်လင်း​စွာ​ဝန်ခံ​သည်။ သို့သော် … အထက်​တွင်​ဆို​ခဲ့ သည့်​သတ်​မှတ် ထား​ျ ခင်း မဟုတ်​သည့် ကျင့်ဝတ်​ဆို​သည်​က ထို​အချက်​ပင်​ဖြစ် သည်။ ဘတ်စ်​ကားပေါ်​တွင် သက်ကြီး ရွယ်​အို၊ မ​သန်စွမ်း​သူ​များ၊ ကလေး​သူ ငယ်​များ​နှင့် အမျိုးသမီး​များ အား ဦး စား ပေး​နေရာ​ပေး​ရ​မည်​ကို အားလုံး​သိ​ပြီး လက်ခံ​ပြီး​ဖြစ်​သည်။ လုပ်​လည်း​လုပ်​ကြ သည်​က ကိုယ်​ချင်း​စာ​တရား​နှင့် လူ​သား ချင်း​စာနာ​မှု​၏ ပြယုဂ်​ယဉ်ကျေး​မှု​တစ်​ခု လို​ပင်။ သို့သော် ယခု​ရေး​ခဲ့​သ​လောက် အရ​ပင် ထို​ယဉ်ကျေး​မှု​က ယိမ်းယိုင်​နေ ပြီ​ဆို​သည်​ကို သိ​နိုင်​ပါ​သည်။

အဘယ့်​ကြောင့်​ဆိုသော် ထိုင်​ခုံ တွင် သက်​သောင့်​သက်သာ​နှင့် ထိုင်​ကာ ဘေး​တွင်​ရပ်​နေ​သည့် လူကြီး​သူမ သို့ မဟုတ် အမျိုးသမီး​ငယ်​များ​ကို မ​သိ​ချင် ယောင်​ဆောင်ေ န​တတ်​သော အား ကောင်း​မောင်းသန် အမျိုး​ကောင်း​သား၊ သမီး​များ​ကို ပို​တွေ့​လာ​ရ​၍ ဖြစ်​သည်။ ”မိန်း​ကလေး​ကို ဖယ်​ပေး​တဲ့​လူ တော့ မ​တွေ့​ရ​တော့​ပါ​ဘူး။ ဖယ်​ပေး ဖို့ နေ​နေသာ​သာ အထုတ်​လေး​ဘာ​လေး ကူ​ကိုင်​ပေး​မယ့်​သူ​တောင် မ​ရှိ​တာ​တွေ့ လာ​ရ​တယ်”ဟု အထက်​ပါ​ဆရာ​မက သူ့​အတွေ့​အကြုံ​အရ တိတိ​ကျ ကျ​ပြော ပြ သည်။ ဘတ်စ်ကား​စီး​တိုင်း ကျွန်တော် ငေး⁠ငေး​နေ​မိ​သည်​က ထို​မြင်​ကွင်း​များ သာ​ဖြစ်​ပါ​သည်။ အလုပ်​သွား​အလုပ်​ပြန် လူ​တိုင်း​ပင်ပန်း​ကြ​စ​မြဲ။ အထူးသဖြင့် တစ်​နေ​ကုန် လုပ်​ငန်း ခွင်​တွင် အဆင် ပြေ​မှု၊ မ​ပြေ​မှု​များ​ဖြင့် ကိုယ့်​အတ္တ​နှင့် မာန်​ကို​လျှော့​ထား​ရ​သည့်​အမော၊ ကိုယ် ခန္ဓာ​ပင်ပန်း​မှု​များ​ကြောင့် မိုး​တိုး​မတ် တပ် ကျပ်ကျပ်​တည်း​တည်း မည်​သူ​မျှ မ​စီး​လို။ သို့သော် စီး​နေ​ရ​သည်။ ထို​အ တွက် ခဏ​တာ​ဆိုသော်​လည်း လူ​တိုင်း ထိုင်​ခုံ​မက်​ကြ​သည်။ အပြစ်​မဟုတ်​ပါ။ အပြစ်​မဟုတ်​ခြင်း ဟုတ်​ခြင်း​ကို ဆုံး ဖြတ်​ရန်​လည်း ထ​ပေး​ခြင်း​မ​ပေး​ခြင်း​တွင် မ​ဖြစ်​မ​နေ​လိုက်နာ​ရ​မည့် စည်းကမ်း​မ​ရှိ ရာ ဤ​အရာ​ကား တစ်​ဦး​ချင်း​နှင့်​ဆိုင် သော​ကိစ္စ​ပင် ဖြစ်​သည်။

သို့သော်​တွေ များ​နေ​ပြီ​ဖြစ်သော် လည်း သို့သော်​ရ​ပါ​ဦး​မည်။ တကယ် တော့​ထို​အပြုအမူ​မျိုး​က လူ့​အဖွဲ့​အစည်း ၏ စိတ်​ယဉ်ကျေး​မှု​အခြေ​ခံ​အဆောက် အဦ​ပင်။ ထို့​အပြင် လူ​သား​စိတ်​၏​အလှ တရား​လည်း​ဖြစ်​သည်။ သင်​ပင်ပန်း​နေ သည်။ ကျွန်တော်​မောပန်း​နေ​သည်။ ထို့ ကြောင့် အစ​ပိုင်း​တွင်​ရေး​ခဲ့​သည့် ပထမ အဆင့် ဒုတိယ​အ ဆင့်​များ ကို အောင် မြင်​စွာ​ဖြတ်ကျော်​ပြီး အေးအေး​ဆေး ဆေး ထိုင်​နေ​နိုင်​သည်။ ခုံ​လည်း​ရ​ပြီ။ သင့်​ရှေ့​တွင်၊ သင့်​ဘေး​တွင် သံ​တန်း​ကို လက်​တစ်ဖက်​ဖြင့် တင်း⁠တင်း​ကိုင်​ကာ ကား အခုန်​အပေါက်​တွင် လဲ​ပြို​မ​ကျ​စေ ရန် မ​နည်း​ကျားကန်​ထား​သော လူကြီး သူမ​တစ်​ဦးဦး၊ အမျိုးသမီး​တစ်​ဦးဦး သို့မဟုတ် ရွယ်​တူ​အမျိုးသား​ပင်​ဖြစ်​နေ စေ​ဦး ထို​သူ​၏ ပင် ပန်း​မှု​နှင့် ကျန်းမာ​ရေး အရ​ဖြစ်​စေ ပျက်​ယွင်း​နေ​သော​ရပ်​တည် မှု​အခက်​အခဲ​ကို မြင်​ရ​သည့်​အခါ သင် ဘာ​လုပ်​မည်​နည်း။

”သက်ကြီး​ရွယ်​အို​ဆို​ရင်​တော့ ထ မ​ပေး​ဘဲ မ​နေ​ရက်​ပါ​ဘူး။ သူ​များ​တွေ​ကို တော့​နည်း⁠နည်း​ဝေ့​ကြည့်​မိ​တယ်။ ဘယ် သူ​များ​ထ​ပေး​မ​လဲ​လို့။ ထ​မ​ပေး​ရင်​တော့ ကိုယ်တိုင် ပင် ပန်း​နေ​ပါ​စေ လိုလို​လား လား​ထ​ပေး​ပါ​တယ်”ဟု အယ်​ဒီ​တာ​အ မျိုး​သမီး​က သူ့​လုပ်​မြဲ အပြုအမူ​ကို ပြော ပြ​သည်။ တကယ်​တော့ ဘတ်စ်ကား​စီး​ခြင်း က မ​ထူးဆန်း​ပါ။ ထိုင် ခုံ​ရ​ခြင်း၊မ​ရ​ခြင်း က​လည်း ဘာ​မှ​မဟုတ်​ဟု ဆိုလို​က ဆို နိုင်​ပါ​သည်။ ထို​အပေါ် ခံစား​ချက်မ​ရှိ သူ​များ မ​ပါ​ဟု​သာ ပြော​ရ​ပါ​မည်။သို့သော် မိမိ​အပိုင်​လည်း​မဟုတ်။ သူစိမ်း များ ပင်​ဖြစ်​စေ တန်းတူ​ရည်တူ တစ်​ရာ နှစ်​ရာ ပေး​စီး​သူ​ချင်း​ကြား ခဏ တာ​စီးနင်း​ရ​မည့် ဘတ်စ်ကား​တစ်​စီးပေါ် မှ လူ⁠လူ​ချင်း​အပြုအမူ​များ​အတွက် ကျွန် တော် တို့​တွင် တာဝန် ရှိ​နေ​သည်​က အ မှန်။ အဘယ့်​ကြောင့်​ဆိုသော် ဤ​နေရာ သည် ကျွန်တော်​တို့​၏ ”ကမ္ဘာ့​လူ့​အဖွဲ့ အစည်း”ဖြစ်​နေ​သော​ကြောင့်​ပင်။ လူ​ဆို​သည်မှာ မိမိ​ကိုယ်⁠ကိုယ်​သာ အချစ်​ဆုံး​ဟူ​သော တရား​မှန်သော်​လည်း မိမိ​အသာ​ရ​မှု၊ မိမိ​အခွင့်အရေး​ကို စွန့် နိုင်​ခြင်း​ဟူ​သည်မှာ ခက်ခဲ​သ​လောက် အလွန်​တန်ဖိုး​ရှိ​လှပ​သော​လူ့​တန်ဖိုး ဖြစ်​ပါ​သည်။

မည်သို့​မျှ အရေး​မ​ကြီး။ အသေး အဖွဲ​လေး​ဟု ထင်​ကြ​မည်။ သင်​တို့ ကျွန် တော်​တို့​၏ တစ်​နေ့​တာ​ဘတ်စ်ကား​ဖြင့် ခရီးသွား​ခြင်း​မြင်​ကွင်း​များ​အပေါ် အ လေး​အနက် ခံ စား​မြင်​တတ်​ပါ​ပြီ​လား။ ဂရု​တ​စိုက်​ကြည့်​မိ​စေ​ချင်​ပါ​သည်။ အဘယ့်​ကြောင့်​ဆိုသော် ငါး​ဆယ်၊ တစ်​ရာ၊ နှစ်​ရာ​ပေး​၍ ခဏ​တာ​စီး​ရ​သော ကား​တစ်​စီးပေါ်​တွင်​ပင် မိမိ​တစ်​ဦး တည်း အဆင်​ပြေ​ရန်​မှ​လွဲ​၍ အခြား​ငဲ့​ညှာ​ရ​မည့် သူ​များ​ကို​မ​စာနာ၊ ထည့်​မ​တွက်​နိုင်​တော့ သည့်​အတ္တ​များ​ဖြင့် ယိုင်​နဲ့​နေ​သော ”လူ့ အဖွဲ့​အ စည်း”တစ်​ခု ရှိ​နေ​၍ ဖြစ် သည်။ အကယ်၍ တိုင်း​ပြည်​တစ်​ပြည်​ကို ဘတ်စ်ကား​နှင့် နှိုင်း​၍ ကျွန်တော်​တို့​က ထို​ကား​ထဲ​မှ ခရီးသွား​များ​ဖြစ်​သည်​ဟု မြင်​ကြည့်​သော​အခါ …..။

Credit to Popular Myanmar News Journal

Share Button

Click here to submit your review.


Submit your review
* Required Field

No Tags

1835 total views, 2 today

  

Leave a Reply

  • shame

    Shameful Mistake

    by on 2014年1月8日 - 0 Comments

    အမှား​တွေ၊ အလွဲ​တွေ

  • enlightenment

    ရင်လေး​ဖွယ်ရာ အနာဂတ်​သာသနာ

    by on 2014年2月6日 - 0 Comments

    တစ်​နေ့​က ‘ဘ​ဂ​ဝါ ယူ​နိုက်​တက်စ်​အက်ဖ်​စီ’ လို့ နာမည်​တပ်​ထား​တဲ့ အီးလ်​မေးလ် တစ်​စောင် ဦး​ပဥ္စင်း​ဆီ ရောက်လာ​ပါ​တယ်။

  • chinatown

    တရုတ်တန်း​က စစ်ကိုင်း​လမ်း

    by on 2014年2月7日 - 0 Comments

    လမ်း​ထဲ​သို့ ချိုး​ဝင်​လိုက်​သည်​နှင့် အကင်ညှော်​နံ့​များ​က နှာသီး​ဝ​ကို​လာ​ရောက်​ကျီစယ်​သည်။ ကား​တစ်​စီး​လွတ်​ရုံ​လမ်း​လေး​ထဲ ခင်းကျင်း​ထား​သည့် စားပွဲ​ဝိုင်း​...

  • yangon_view_south

    Yangon Dream

    by on 2014年3月5日 - 0 Comments

    (Written by: ချစ်​ဝင်း​မောင်) နှစ်​ပေါင်း ၂​၀ ကျော် ကာလ​အတွင်း ကျွန်တော်​နေထိုင်​ရာ အရပ်​သည် မ​ယုံကြည်​နိုင်​လောက်​ဖွယ် အံ့​မ​ခန်း ပြောင်းလဲ​သွား​ခဲ့​သည်။ နေ...

  • nelsonmandela

    မင်​ဒဲ​လား​ပြော​ခဲ့​သော စကား​တစ်​ခွန်း

    by on 2014年1月27日 - 0 Comments

    Written by ဦးတင်​ဦး (ကျူ​ရှင်) လွန်​ခဲ့​တဲ့​သောကြာနေ့​ည​က ည​စဉ်​သွား​နေကျ​ဆေး​ခန်း​သို့ ရောက်​သွား​သော​အခါ ဆရာဝန်​၏​အိမ်​မှ​ရုပ်​မြင် သံ​ကြား​ဖန်​သား ပြင်ပေါ...